وقتي بدنيا آمدم صدائي درگوشم طنين انداخت و گفت : " تا آخرين ثانيه هاي زندگي ات با تو خواهم ماند ." گفتم: " تو كيستي؟ " گفت: "عشق"

كجا به سراغت بيايم اي آخرين آرزوي من؟

 من بي تو چراغي خاموش هستم در اتاقي متروك. دلدار من باور كن من هنوز گلهاي شب بويي كه روزگاري به من هديه كردي را دوست دارم و هنوز دلم به ياد رز های قرمزی كه تو دوست داشتي مي

تپد. كاش چشمانت را بگشايي اي عشق اهورائي من.

بارها به سياهي شب لبخند زدم و با خودم گفتم: شايد چشمان تو د ر صبحي كه از راه ميرسد مرا از انتظار بيرون بياورد اما موجي از حقيقت سرتاپايم را فرا ميگيرد و آن وقت است كه مي يابم شايد براي هميشه از ديدار خود محرومم ساخته باشي.

صدايم كن . نگاهم كن.

دوست داشتم كبوتري بود م تا از شهر تيرگي ها به سوي آسمان آبي دلت پرواز مي كردم و دلم را در دستان پرمهرت رها ميكردم و عشق را در آسمان بي كران دلت مي آموختم.

وقتي كه به فكر عميق تو فرو رفته بودم و در ساحل دلم قدم ميزدم به فكر آمدنت بودم به فكر رد پايي كه در ساحل دلم بر جاي گذاشته بودي .آرزو مي كردم تا اين ردپاها از ساحل پاك نشده هرچه زودتر بيايي .

كم كم صداي پاي آمدنت را شنيدم.

اين حس غريب قلبم رابه لرزه انداخت.

ناگهان درياي دلم خروشيد وموج كف آلودي روحم را فرا گرفت و يكباره مرا از خيال تو بيرون آورد و افسوس كه يك خيال بود.

اي كاش بودي تا مي توانستي تين قلب خسته ام را در وسعت تنهايي خودت پيوند بزني .

اي كاش بودي و تنهايي مرا نيز مي ديدي و عشقي را كه به تو داشتم نظاره گر مي شدي عشقي كه بهاي آن تنهايي و يك دنيا غم و درد بود .

دل زنداني عشقي شد كه كسي آن را باور نداشت و پشت سكوي تلخ چه غريبانه تنها ماند و از ياد ما رفت .

يك دل و اين همه غصه چرا ؟

دوستم ندارد كسي را كه دوست ميدارم تنها سكوت مي كنم به خاطر عشقش و هنوز در حيرتم چرا كه عشقم را نمي فهمد.

وقتي ميتوانستم صحبت كنم. گفتند گوش كن...

وقتي ميتوانستم بازي كنم مرا كاركردن آموختند...

وقتي كاري پيدا كردم ازدواج كردم...

وقتي ازدواج كردم بچه ها آمدند...

وقتي آنها را درك كردم مرا ترك كردند...

وقتي ياد گرفتم چگونه زندگي كنم زندگي تمام شد!!!

شقایق گفت :با خنده نه بیمارم، نه تبدارم

اگر سرخم چنان آتش حدیث دیگری دارم

گلی بودم به صحرایی نه با این رنگ و زیبایی

نبودم آن زمان هرگز نشان عشق و شیدایی

یکی از روزهایی که زمین تبدار و سوزان بود

و صحرا در عطش می سوخت تمام غنچه ها تشنه

ومن بی تاب و خشکیده تنم در آتشی می سوخت

ز ره آمد یکی خسته به پایش خار بنشسته

و عشق از چهره اش پیدای پیدا بود ز آنچه زیر لب

می گفت

شنیدم سخت شیدا بود نمی دانم چه بیماری

به جان دلبرش افتاده بود- اما-

طبیبان گفته بودندش

اگر یک شاخه گل آرد

ازآن نوعی که من بودم

بگیرند ریشه اش را و

بسوزانند

شود مرهم

برای دلبرش آندم

شفا یابد

چنانچه با خودش می گفت بسی کوه و بیابان را

بسی صحرای سوزان را به دنبال گلش بوده

و یک دم هم نیاسوده که افتاد چشم او ناگه

به روی من

بدون لحظه ای تردید شتابان شد به سوی من

به آسانی مرا با ریشه از خاکم جداکرد و

به ره افتاد

و او می رفت و من در دست او بودم

و او هرلحظه سر را

رو به بالاها

تشکر از خدا می کرد

پس از چندی

هوا چون کوره آتش زمین می سوخت

و دیگر داشت در دستش تمام ریشه ام می سوخت

به لب هایی که تاول داشت گفت:اما چه باید کرد؟

در این صحرا که آبی نیست

به جانم هیچ تابی نیست

اگر گل ریشه اش سوزد که وای بر من

برای دلبرم هرگز

دوایی نیست

واز این گل که جایی نیست ؛ خودش هم تشنه بود اما!!

نمی فهمید حالش را چنان می رفت و

من در دست او بودم

وحالا من تمام هست او بودم

دلم می سوخت اما راه پایان کو ؟

نه حتی آب، نسیمی در بیابان کو ؟

و دیگر داشت در دستش تمام جان من می سوخت

که ناگه

روی زانوهای خود خم شد دگر از صبر اوکم شد

دلش لبریز ماتم شد کمی اندیشه کرد- آنگه -

مرا در گوشه ای از آن بیابان کاشت

نشست و سینه را با سنگ خارایی

زهم بشکافت

زهم بشکافت

اما ! آه

صدای قلب او گویی جهان را زیرو رو می کرد

زمین و آسمان را پشت و رو می کرد

و هر چیزی که هرجا بود با غم رو به رو می کرد

نمی دانم چه می گویم ؟ به جای آب، خونش را

به من می داد و بر لب های او فریاد

بمان ای گل

که تو تاج سرم هستی

دوای دلبرم هستی

بمان ای گل

ومن ماندم

نشان عشق و شیدایی

و با این رنگ و زیبایی

و نام من شقایق شد

گل همیشه عاشق شد

شب سردی بود برف به شدت می بارید.

باد زوزه کشان دانه های برف را به رقص وا می داشت.

شدت سرما به قدری زیاد بود که کسی در

خیابان دیده نمی شد

پیر مرد لنگ لنگان به سمت خانه می رفت

سرما امانش را بریده بود قدم هایش را تند تر کرد تا هر چه زودتر

از هجوم سرما رهایی یابد

ناگهان صدای ترمز شدید ماشینی سکوت خیابان را به هم ریخت

پیر مرد به هوا رفت و بر زمین افتا د

راننده ی ماشین سریع از ماشین پیاده شد و به طرف پیر مرد دوید

خم شد و به او نگاه کرد

شوکه شد او را می شنا خت

پیرمرد دبیر ریاضی او در سال دوم دبیرستان بود

دبیری که اگر آن سال به او فقط 1 نمره داده بود او 1 سال

از دوستانش عقب نمانده بود

به یاد گریه ها ی خودش و التماس های مادرش در آن سا ل افتا د

خشم همه ی وجودش را گرفت مزه ی انتقام به زیر زبا نش آمد

با خود گفت : در این موقع شب کسی اینجا نبوده که مرا ببیند شاید داره

به من تقا ص پس میده

شانه هایش را با بی تفاوتی بالا انداخت و با لبخندی موذیانه به طرف ماشین رفت

خشم و انتقام به هم آمیخته شده بود تا کینه ی قدیمی اش تازه شود

سوار ماشین شد پا یش را روی گاز گذاشت و از محل دور شد

ولی او مرد تر از این حرف ها بود

نیرویی او را از ادامه مسیر وا می داشت

فرمان ماشین در دستانش سنگینی می کرد

فرمان را چرخاند و برگشت تا بار دیگر ثابت کند که……….

میدونی ؟

یه اتاق باشه ..... گرم گرم .... روشن روشن

تو باشی منم باشم

کف اتاق سنگ باشه.. سنگ سفید..تو منو بغل کردی که نترسم

که سردم نشه نلرزم

می دونی ؟

تو منو بغل کردی طوری که تکیه دادی به دیوار

پاهاتم دراز کردی...منم اومدم نشستم جلوت

بهت تکیه دادم

دو تا دستاتو دور من حلقه کردی

بهت میگم چشماتو می بندی؟...می گی : آره

چشماتو می بندی

بهت می گم : قصه می گی تو گوشم ؟

می گی : آره

و شروع می کنی به قصه گفتن تو گوشم

آروم آروم.......قصه می گی

یک عالمه قصه بلندو طولانی که هیچ وقت تموم نمی شه

می دونی ؟می خوام رگمو بزنم

با حرکت سریع.. یه جمله ی عمیق بلدی ؟

نه وای !!! تو که نمی بینی

و نمی دونی که می خوام رگمو بزنم

تو چشماتو بستی نمی بینی .....

من تیغ و از جیبم در میارم.... نمی بینی که سریع می برم

نمی بینی که خون فواره می کنه... روی سنگ های سفید

نمی بینی که دستم می سوزه

من لبمو گاز می گیرم که نگم : آخ

که تو چشماتو باز نکنی و منو نبینی

تو داری قصه می گی و هیچ چیز رو نمی بینی

من دارم دستمو نگاه میکنم

دست چپمو.....ازش خون میاد

می دو نی ؟

دستمو می ذارم رو زانوهام

خون از روی زانوهام می ریزه کف سنگها

مسیرش قشنگه.....حیف که چشمات بسته است

نمی بینی .....

تو بغلم کردی نمی بینی که سردم شده

محکمتر بغلم می کنی تا گرمم شه

می بینی که نا منظم نفس می کشم

تو دلت می گی آخی............

نفسم گرفت.. می بینی ولی محکم تر بغلم می کنی

سردتر می شم ...می بینی که دیگه نفس نمی کشم

چشماتو باز می کنی و می بینی من مردم .. می دونی ؟

می ترسم خودمو بکشم

از سرد شدن... از این هایی که مردن... از خون دیدن

ولی وقتی بغلم کردی دیگه نترسیدم

مردن خوب بود

آروم آروم ...در کناره تو ... و در آغوشه تو ...

گریه نکن

من دیگه نیستم که ببوسمت.....بگم خوشکل شدی

تو خیلی گریه می کنی

دلم می شکنه ... دلم نا زکه... نشکونش

باشه ؟

من مردم ولی تو باورت نمی شه

تکونم می دی که بیدار شم

فکر می کنی مثل همیشه قصه گفتی و من خوابیدم

می بینی نفس نمی کشم ....ولی بازم باور نمی کنی

اونقدر محکم بغلم می کنی که گرمم شه... اما فایده نداره

من مردم ... ولی برای تو زنده ام

پس هر شب به اینجا بیا.... ولی گریه نکن

می خوام یه چیزی بهت بگم می دونی ؟

هر وقت که به نیلوفر های آبی نگاه می کنم ، یاد تو می افتم عزیزم ، می دونی ؟

هنوزم خراب اون شب هام !

خیلی دوست داشتم که دستای تو همیشه مال من باشه

اما بدون تو شبا فقط می کردم دائما" ناله

می خوام بشینم و گریه کنم ولیکن فایده نداره

چون اینو می دونم که با تو بودن یه رویای محاله

من مردم

 این روزا یه جورایی تو  اون دنیام

اون وقتی عصبی می شم وایمیسم تو رو شما

مثل روزایی که بهم دروغ می گفتی با  چشات

تا آخرین باری که دیدمت دم دانشگات

من هنوز یادمه تو رو می دیدم دم کتابخونه

ورق کتاب ها خیس بود اون اشک چشام بودش

من همه ی ناراحتیامو  دست دل بارونه

چون می دونستم زندگیم بی تو هر دقیقه کابوسه

فندکه  خاموشه شبه قشنگه وسط سفره

تو چیزی واسم نذاشتی جز یه دستخط مرده

کاری کردی که همه عقده هام تو عربده گم شه

این کارمم نمی تونم کنم یه حرکت خوشگل

از رگ خشک من معلومه خونی نیست تو بدنم

این یه بارم فقط با اشکای خیسم خوندم ازت

من از همه ی بهارای زندگیم موندم عقب

تو این روزا مسیر زندگیم مثل ذوذنقه ست

خیلی دوست داشتم که دستای تو همیشه مال من باشه

اما بدون تو شبا فقط می کردم دائما" ناله

می خوام بشینم و گریه کنم ولیکن فایده نداره

چون اینو می دونم که با تو بودن یه رویای محاله

انگار خدا واسه تو  چه به این امید رو زمین فرستاده

که مامور این باش که بگه  میام به استقبالت

چون من تا انتهای دنیا خیابونارو می دوم

میام اونارو می کشم که چشماتو می دزدن

من تو تنهایی فقط دارم  اینجا یه چهار دیواری

زندگیمم شده عین فیلمای چارلی چاپلین

اینا بارون چشام از دوریت   یه جای تاریک بارید

نمی خواستم کسی بفهمه خانومی قاطیه مایی

بیا بسازیم فصل عشقو چون من از بازی خستم

راستی عکستو رو دیوار اتاق نقاشی کردم

فقط از دیدگاه من یه صحنه فراموش نمی شه  حتی صد تا روز دیگه

تو با دو تا دیگه بودی

که این مقایسه حتی رو ترازو نمی ره

بهم دروغ می گفتی که دل من آروم بگیره ؟

وقتی چشام مثل چشم عقاب چشماتو می پایید

می گفت با دروغت می خوای میله ی زندانو بسازی  !

خیلی دوست داشتم که دستای تو همیشه مال من باشه

اما بدون تو شبا فقط می کردم دائما" ناله

می خوام بشینم و گریه کنم ولیکن فایده نداره

چون اینو می دونم که با تو بودن یه رویای محاله

بي حضور نام تو نامم عبوري مي شود دل به تنهايي زدن اوج صبوري مي شود با خيالت مي نويسم واژه هاي فرد را ديدنت اين روزها هردم ضروري مي شود گرچه تصوير تو را شفاف مي بينم ولي شيشه هاي مات هم گاهي بلوري مي شود وعده ي ما هم صدايي بود و اوج سادگي در عوض دنياي ما دنياي دوري مي شود

زمستون تن عریان باغچه چون بیابون

درختا با پاهای برهنه زیر بارون

نمیدونی تو که عاشق نبودی

چه سخته مرگ گل برای گلدون

گل و گلدون چه شبها نشستن بی بهانه

واسه هم قصه گفتن عاشقانه

چه تلخه چه تلخه باید تنها بمونه قلب گلدون

مثل من که بی تو

نشستم زیر بارون زمستون

زمستون برای تو قشنگه پشت شیشه

بهار زمستونا برای تو همیشه

تو مثل من زمستونی نداری

که باشه لحظه چشم انتظاری

گلدون خالی ندیدی نشسته زیر بارون

گلای کاغذی داری تو گلدون

تو عاشق نبودی ببینی تلخ روزای جدایی

چه سخته چه سخته

بشینم بی تو با چشمای گریون

روزی پدری همراه پسرش از جنگلی عبور ميکردند ، پدر متوجه روباهی شد که کودکش را به دندان گرفته بود

به فرزندش گفت : پسرم آن دو روباه حيوان هستند ، فرقشان با ما اين است که ، ما قدرت تفکر و اختيار داريم و اونها نفهمند ...

پس کودکم ، خدای را شکر کن که حيوان نيستی ...

روباه کودکش را از دهانش بيرون گذاشت و به کودکش گفت : نگاه کن کودکم ، اون دو موجود انسان هستند، همان هايی که خدا ستمکار ناميدشان ...

کودکم فراموش نکن که خدا روزی تصميم داشت که به ما قدرت تفکر و اختيار بدهد و ما حيوانها آنقدر التماس کرديم تا خدا مارا از اين امتحان بزرگ معذور بدارد

آن وقت اين انسان نادان ، بدون هيچ تاملی اين تحفه را از دست خدا بلعيد ، خدا رو شکر کن کودکم که انسان نيستی .....

چقدر سخته توو چشای کسی که تمام عشقت رو ازت دزدید

و به جاش یه زخم همیشگی به قلبت هدیه داد ، زُل بزنی

و به جای اینکه لبریز کینه و نفرت شی....

حس کنی که هنوزم دوسش داری

چقدر سخته دلت بخواد سَرِت رو ، باز به دیواری تکیه بــدی

که یه بار زیر آوار غرورش همه ی وجودت لِه شده باشه

چقدر سخته توو خیالت ساعت ها باهاش حرف بزنی

امّا وقتی دیدیش ، هیچ چیز جز سلام نتونی بگی

چقدر سخته وقتی پشتت بهشه ، دونه های اشک ، گونه هاتو خیس کنه

امّا مجبور باشی بخندی ، تا نفهمه که هنوزم دوسش داری

چقدر سخته گل آرزوهاتو توی باغِ دیگه ای ببینی و هزار بار توو خودت بشکنی

و اونوقت زیر لب آروم بگی : " گل من ، باغچه نوت مبارک!!!

باور کن که دوستت دارم

ای تنها بهانه برای زنده موندنم ، نفس کشیدنم دوستت دارم

ای امید وآرزوی من، دنیای من دوستت دارم

ای تو به زیبایی یک گل  سرخ ، به پاکی یک چشمه زلال

به لطافت باران بهار دوستت دارم

ای تو فصل بهارم ، همیشه یارم، همدم این دل پاره پاره ام دوستت دارم

ای تو آرامش وجودم، همه بود و نبودم ، هستی و تار و پودم دوستت دارم

ای تو طلوع زندگی ام ، ناجی لب تشنگی ام دوستت دارم

ای تو عشق زندگی ام، همیشه گی ام ، ماندنی ام دوستت دارم

دوستت دارم وخواهم داشت ای که تو لایق این دوست داشتنی

عاشقت می مانم و خواهم ماند ای که تو لیلی این دل دیوانه ای...

به خاطرت جانم را زندگی ام را فدایت می کنم نثارت می کنم....

دوستت دارم که چشمانم را قربانی نگاهت می کنم

اگر میگویم که دوستت دارم از ته دل می گویم

از تمام وجودم می گویم..

باور کنی باور نکی یک کلام دوست دارم...

به خدا خیلی دوستت دارم..

* BANDWIDTH (پهناي باند): به ميزان معيني داده كه ميتواند در مقطع ثابتي از زمان منتقل گردد پهناي باند ميگويند.بصورت بيت و يا بايت در ثانيه(BPS) و يا بسامد در ثانيه (Hertz) نشان داده ميگردد .

خوش به حالت تکه سنگ

که نداری دل تنگ

حسودیم میشه به تو

بی صدایی و یه رنگ

دل عاشق نداری

پیش کس جا بذاری

تا با غم بشکننش

از چشات خون بباری

چشم نداری ببینی این همه رنگ و ریا

این همه ظلم و ستم

این همه جور و جفا

گوش نداری بشنوی

وعدهای عاشقا

بفریبنت تو رو با دروغ و وعدها

پا نداری که بری

دنبال یار شهر به شهر

وقتی پیداش می کنی

نخوادت با ناز و قهر

کاش منم سنگی بودم

خالی از غصه و غم

عمر تو تا ابده

عمر ما کوتاه و کم

( خوش به حالت تکه سنگ

خوش به حالت تکه سنگ

خوش به حالت تکه سنگ

خوش به حالت تکه سنگ )

یکی از مشکلات اکثر کاربران تلفن همراه دارن ندونستن معنی و مفهوم خطاهای گوشیه که به همین دلیل تصمیم گرفتم یک منبع کامل از این خطاها و نحوه رفع آنها را در اینجا قرار بدم تا شما دوستان به راحتی خطا را شناسایی و آن را رفع کنید ....

تو ماشینت لم دادی و داری عین ِ یابو میرونی       

گل سرخي به او دادم ، گل زردي به من داد

براي يك لحظه ناتمام ، قلبم از تپش افتاد

با تعجب پرسيدم : مگر از من متنفري ؟

گفت : نه باور كن ،نه ! ولي چون تو را واقعا دوست دارم ، نمي خواهم

پس از آنكه كام از من گرفتي ، براي پيدا كردن گل زرد ، زحمتي

به خود هموار كني

یه داستان فوق العاده زیبا

سلام هم اتاقی خیلی وقته ازت خبری نیس
خوبی که ایشالله؟
امیدوارم هر جا هستی خوب و خوش و سر حال باشی
هر چند كه ميدونم الان خيلي هاتون ايران نيستين خيلي حيف شد واقعا ولي يه روز ايشالله دور هم جمع ميشيم دوباره
یادته هم اتاقی چه روزای خوبی داشتیم؟ همش دعوا ميكرديم
یادش بخیر
امیدوارم هیچ وقت اون دوران رو فراموش نکنیم